barış bıçakçı'nın şu lafıyla çarpıldım :"yaşamak ilerlemek olamaz ama geride bırakmak olabilir."
çoktandır içinde bulunduğumuz bir var olma telaşının bunca güzel özetlenmesi...
"işte bugünü de bitirdik kızlar!"
ömrümüzün günlerini, dakikalarını bir kullanımlık değersiz şeylermişçesine harcadıktan sonra buruşturup şlops, atıyoruz!
günlerden keyif almayı bilemiyoruz, keyif almayı istemiyoruz ya da.
işte ben buna pek fazla üzülüyorum, biri beni bulsun!