don juan ya da andre lhery

pierre loti'yi  "hayal kadınlar" (les desenchantees) ile tanıdım. kitabı okuduğumda çok  küçüktüm. oryantalizm eleştirisi yapamayacak kadar; andre lhery ve onun hayal kadınlarının cüretkarlığına hayran olacak kadar ergen... o dönem "uğultulu tepeler" e ağlayan çocuklardık biz, hayat çok acımasız.

şimdilerde aziyade'yi okuyorum, ntv yayınlarının çizgiroman serisinden olanı hani.
çizgi roman olduğu için mi bunca boş bu kitap (çizgiromanlar boş demiyorum bakınız; yabana mı atıyorum yani seni, red kid in ilk baskısını? )yoksa allah'ım benim pierre loti'm bildiğin uçkurunun peşinde koşan, istanbul haremlerinin don juan'ı olma yolunda bir adammış mıymış?

tıpkı facebook'daki hesabında onlarca adet cıbıl rus, ukraynalı "hatun" aboneliği var olan beyefendi aile yakınlarını görmüşüm gibi hissettim kendimi.