insanın ikindiüstü bezginlikleri olmalı. ikindi güneşine karşı bunalımlar yaşamalı. belki neşet ertaş dinlemeli, ağlamalı. ama bunu sadece o anlarda yaşamalı. söylenen, tüm yaşama yayıldığında bunun acı sonları da oluyor. "hayat beceriksizi" lafını bir yerden mi duydum bilmem amma bu benim bütün yaşamıma yayılmış ki durum pek umutsuz. yarım bıraktığım kitaplardan ben bıktım, unutkanlık da yapıyor felan diyorlar çok korkuyorum. ne okusam orada olamıyorum, ne izlesem bir yanlardan başka kafalar fışkırıyor. anksiyete felan mı bu ama ne zaman mutlu oluciyz kuzum?
bu arada son sözüm de bu şarkıya, beter ol!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder