gül şerbeti

babaannem... bugün gül şerbeti içtim de sen düştün aklıma. yaz günleri sıcaktan içim yanardı, dolaptan çıkarır verirdin gül şerbetini. metal bardakta hafif buruk, serin, temmuz sıcağına bire bir... köyde de doğru düzgün gül fidanı yoktu ama nereden bulurdun o gülleri acaba? elinin değdiği her şey gibi o da güzeldi babaannem. sonra baktım takvime, gittiğin aydayız. bilmem kaçıncı senesi. hayat gailesi tontoşum, saymayı bırakmışız, gör bak kaç sene olduğunu bile bilmiyoruz. oysa dün gibi son konuşmamız. "babaannecim sınava giricem dua et bana" demiştim. "etmem mi kurban olduğum" demiştin. duaların tuttu ama sen göremedin. zaten bazı göremediğin günler için üzülsem de, neyse ki görmedin dediğimiz daha çok günler yaşadık, iyi ki yoktun. herkesin babaannesi çok özeldir elbet ama sen bizim için babaannelerin biriciğisin. kucağına yattığımızda tüm dertlerimizi alıp götüren, huzura erdirendin. anne babamıza karşı suç ortağımızdın ama doğruyu yanlışı iyilikle bildirirdin bize. ellerinden lezzet ve şifa kaynayan bir başkasını tanımadım senden sonra.sen bizim çocukluğumuzdun babaannem... seni ne kadar özlediğimi kelimelere dökmekti niyetim. lakin sadece gözyaşlarım akıyor, kelimelerim yetmiyor. bir tek seni değil, belki cennet bahçesinde kavuştuğun tüm evlatlarını... hepinizi özlemle öpüyorum, olur ya belki duyarsınız kelimelerimi. selametle babaannem...